De laatste tijd heb ik gehoord, veel van de discussies over de verschillen tussen gevorderde en beginners (op diverse terreinen van werk en leven, maar vooral in improvisatie). In feite zijn er niet zo veel discussies als er veronderstellingen. 
Als mensen tegen me praten over improvisatie workshops , praten ze over het aantal jaren dat ze hebben gewerkt aan improvisatie. Zij zeggen: "Wij zijn nog beginners. We hebben pas op het voor een paar jaar. "Of ze zeggen:" We gevorderd zijn en willen onszelf te duwen meer. Wij willen een geavanceerde workshop over ... "en dan zijn ze een lijst van alle onderwerpen die ze moeten worden onderwezen.
Het is een beetje frustrerend om de titels gemengd met waarden horen - "we zijn niet goed omdat we beginners." Vs. "We zijn goed omdat we gevorderd zijn." Er is een vooringenomenheid met de leeftijd en het vermogen.
Confucius zegt: "Respecteer uw oudsten, omdat ze oud en wijs. 'Hij heeft nooit een meerderheid van de huidige politici of financiële' experts 'ontmoet. En jongeren worden geacht te zijn beperkt, en onwetend van hoe de dingen 'moet' gebeuren.
Ik zou kiezen voor het idealisme van de mensen die staan voor 'ideale' morele waarden over degenen die baat zouden hebben op het leven van de zwakke elk moment.
De Arabische lente is veranderd politieke situatie in vele landen. Kijk naar de demonstranten. De meeste van hen zijn de jonge studenten die niet weten wat "waarheid" is. Met een beetje geluk, zullen hun soort heerschappij van de aarde zeer binnenkort.
Maar ik dwaal af ... In een klas waar ik verteld dat specifieke dingen te leren, want de groep is gevorderd ... ik bijna altijd in de problemen, want het enige wat gevorderde is het ego. Deze groepen en individuen die spreken over 'hogere kennis' vaak (niet altijd) lijken tot het compenseren van een gebrek aan begrip te worden.
Geef een man een fles van aspirine en vertel hem om hen te geven aan mensen met hoofdpijn. U heeft hem geleerd een procedure om een aandoening beïnvloeden. Als hij dan denkt dat hij is een groot genezer, hij mist het punt. Hij verkoopt zichzelf als een groot arts, maar zijn pillen niet altijd zo te werken en hij vraagt om andere pillen voor te schrijven.
Is hij een dokter? Nee, hij blijft op zoek naar nieuwe trucs om hoofdpijn te lossen, maar dat hij niet begrijpt wat de kern van het probleem. Wat veroorzaakt hoofdpijn? Wat doen de medicijnen doen?
In improvisatie, zij die zich vervelen zijn over het algemeen degenen die niet hebben ontdekt hoe te improviseren. De pakketten die zij spelen met zijn vuil en er is niets binnenkant van stof.
Ik zag net een tape van een geïmproviseerde tv-show hier in Santiago, Chili. Drie van de improvisatoren zijn de senior improvisatoren, die zet de groep samen en samen met een nieuwe, jonge improvisator die deel uitmaakt van hun groep, brachten ze in een paar gasten die hun studenten. In termen van 'watchability "Ik heb genoten van de nieuwste improvisatoren over de' geavanceerde 'improvisatoren.
De nieuwe improvisatoren waren helder ogen en presenteren. Ze hebben de anderen zagen op het podium, terwijl de oudere improvisatoren had een blik van soms wordt koele en soms ook te vervelen.
Toen ik sprak met hen na de tape werd mij verteld dat sommigen van hen was gegroeid 'gewend' om hun posities. Sommigen van hen voelde zich een beetje verveeld of moe. Sommigen wilden de anderen het werk doen. Een ander excuus was dat sommige waren hun posities te beschermen dat zij over de jaren ontwikkeld als beste van de stad improvisatoren.
En wat betekent dat? Dat betekent dat hun publiek beginnen te vervelen en te kijken naar de 'jongere', 'verser' improvisatoren voor het werk dat inspireert.
In een klaslokaal met een aantal nieuwe improvisatoren, wat meer geavanceerde improvisatoren en een aantal in het midden, er is een rijke leerervaring ALS de improvisatoren kunnen hun ego opzij te houden en hun geest te openen. Nieuwere improvisatoren brengen onbevreesdheid. Ze worden niet gevangen door de regels. Het ontbreekt hen aan enige kennis en ervaring. Ervaren artiesten brengen een stabiliteit van de kennis, maar vaak brengen een ego. Ze brengen andere bagage en dat maakt ze zichzelf te beschermen tegen mislukking.
Stel je voor als je echt lacht je hele leven voor een gedrag dat je zou kunnen doen wanneer u maar wilt. Zou je dan niet dat gereedschap bij je voelde de show was lijden of je met een off nacht? En dan is het gevaar van het nemen van het jezelf makkelijk door te vertrouwen op die ene vaardigheid wordt erg verleidelijk.
Sommige oudere 'ervaren' improvisatoren langzaam breken hun botten met het gewicht van hun eigen succes. Ze maken gebruik van krukken die eerder hebben gewerkt in plaats van via de 'pijn' van het leren van nieuwe dingen.
Het is geen wonder dat we leren trager en minder effectief naarmate we ouder worden. Maar begrijp me niet verkeerd ... Ik werk graag met alle improvisatoren. Ik word moe van het gezelschap van een bepaald type van improvisator of persoon te lang. Afwisseling is goed.
